HET REPUBLIKEINS GENOOTSCHAP

____________






Maar Beatrix zweeg. Naar haar motieven kan slechts worden gegist.
Is ze nog altijd lamgeslagen door het optreden van de Amerikaanse VN-diplomaat Richard Holbrooke, die aan de vooravond van
de publicatie van het Niod-rapport over Srbenica opeens alle conventies schond door voor de camera van Nova te vertellen dat hij
de vorstin een maand voor de val van de enclave, tijdens een treffen van de Bilderberggroep, had ingelicht over de aldaar gerezen noodtoestand?
Voor Beatrix moet deze ontboezeming – waarmee Holbrooke haar kennelijk wilde opzadelen met een persoonlijke medeverantwoordelijkheid
en mogelijk aanstuurde op haar vertrek als staatshoofd – keihard zijn aangekomen.

Eens te meer daar deze afkomstig was uit haar allerprivaatste universum, de binnenwereld van de transatlantische vriendschap, waar ze zich altijd veilig
´among my own people´, zoals ze vroeger zou hebben gezegd, had gewaand. De toch nog onverhoedse val van het kabinet-Kok moet voor
Beatrix dan ook een behoorlijk ´unheimliche´ ervaring zijn geweest.
Weliswaar waren de onderzoekers van prof. Blom zo vriendelijk geweest de door Holbrooke genoemde gebeurtenissen te verzwijgen in hun rapport,
de dreiging werd er niet minder om, want bleef uiteindelijk gereserveerd voor een ongewisse toekomst.
Toen daar de moord op Fortuyn nog eens overheen kwam, tastte dat kennelijk haar laatste restje initiatief aan.

Was Beatrix bang betrokken te worden bij de vrije val van alle instituties die de meedogenloze opkomst van de LPF voor alles verbeeldde?
Had zij haar persoonlijke antipathie jegens Fortuyn niet opzij kunnen zetten? Als praktiserend lid van het Republikeins Genootschap en libertijn
stond Fortuyn ongetwijfeld niet hoog op het verlanglijstje van Beatrix ten aanzien van de gegadigden voor het ambt van eerste burger.

René Zwaap, De Groene, 16 mei 2002

____________