HET REPUBLIKEINS GENOOTSCHAP

Beatrix praat met de Amerikaanse ambassadeur. Zij zegt: ‘’Het wordt een moeilijke zaak.’’

Dat is het gedeeltevan de zin waarin zij letterlijk wordt geciteerd. Daarna staat: ‘’het moet wel gebeuren.’’ Van die zin wordt beweerd dat het een interpretatie is van de ambassadeur. Feit: Majesteit heeft zich met de politiek bemoeit.
Dat zit in het bijvoegelijke naamwoord ‘moeilijke.’ Dat woord had zij niet moeten en mogen bezigen.

Waarom wilde Amerikaanse ambassadeur eigenlijk met de Majesteit praten? Dat kan toch alleen zijn omdat de Amerikaanse ambassadeur wéét dat Hare Majesteit politieke invloed kan uitoefenen? Hoe weet de Amerikaanse
ambassadeur dit? Waarschijnlijk uit ervaring. Een lid van het koninklijk huis, namelijk de vader van Beatrix,
heeft ook eens gesproken met een Amerikaans ambassadeur. En met, voor hem, financieel succes.
Dat weet Beatrix. Ze weet ookdat dit heeft geleid tot een parlementair onderzoek. Zij had dus zeer op haar hoede
moeten zijn. (Anders moet zij een en ander maar eens navragen aan de heer Donner.) Beatrix heeft een kapitale
fout gemaakt. Zij had moeten zeggen: ‘’Ik word geacht hier niet over te praten, mevrouw de ambassadeur.’’ Worden
er trouwens meer gesprekken gevoerd tussen de Amerikaanse ambassadeur en Hare Majesteit? Zo ja, hoeveel?
En wanneer? Punt 2: De reactie van Mark Rutte. Hij zegt: ‘’De koningin opereert altijd binnen de lijnen van het
regeringsbeleid.’’ Hoe weet hij dat? Hoe weet hij wat er precies is gezegd? Worden er notuelen bijgehouden van wat
de Majesteit tegen de ambassadeur zegt? Zo ja? Moeten wij dat dan niet weten? Zo nee, dan kletst Rutte dus maar wat. Rutte - die verantwoordelijk is voor de woorden van de koningin – zei verder dat één en ander valt ‘onder de
vertrouwelijkheid.’ Dat kan wel wezen, maar met die vertrouwelijkheid hebben wij geen goede ervaringen.
(Zie Bernhard en Lockheed.) Het wordt tijd dat niet alleen Majesteit, maar ook de andere leden van het koninklijk huis
inzien dat de monarchie om humanitaire redenen zijn langste tijd heeft gehad. De woorden die gewisseld zijn, zijn niet
onschuldig. Ze gaan over oorlog en vrede, over jonge mensen die wellicht de dood in worden gestuurd.


Theodor Holman, Majesteit, Het Parool, 15 januari 2011

____________

____________